Przemoc psychiczna - manipulacja - psychomanipulacja

Co to jest przemoc psychiczna?

Z rozpoznaniem przemocy fizycznej zwykle nie mamy problemów, bo oznaki fizycznego znęcania się występują jako rany, siniaki, złamania czy zadrapania. Sprawia ból, więc łatwo ją rozpoznać. Inaczej jest z przemocą psychiczną, bo ona nie zostawia śladów na ciele i ofiara nie ma nawet pojęcia, że ktoś stosuje na niej przemoc psychiczną. Ofiara przemocy psychicznej często czuje się źle i nawet nie wie dlaczego. To taka forma relacji z drugą osobą, która sprawia same przykrości stosując groźby, wyzwiska, upokorzenia, szantaże, groźby i manipulacje, które z czasem przybierają na sile. Przemoc psychiczna to działanie za pomocą słów, które wyrządzają krzywdę drugiej osobie oraz różnorakich środków niewerbalnych, ale bez użycia siły fizycznej. Najczęstszymi formami tego rodzaju przemocy są groźby, wyzwiska, wymuszanie poczucia winy czy też wdzięczności tudzież milczenie, aranżowanie cichych dni trwających do momentu wymuszenia przeprosin, obrażanie się oraz cała gama gestów, wyrazów mimicznych, ekspresji. Przemoc psychiczna jest bardzo trudna do udowodnienia. Jest delikatna, subtelna, wręcz jest nieuchwytna, niezauważalna. Ale jest bardzo niebezpieczna, bo zostawia ślady w psychice osoby, na którą jest stosowana. Przede wszystkim wpływa na jej samoocenę, obniża poczucie własnej wartości i wpędza w depresję. Jeżeli przemoc psychiczna stosowana jest wobec dzieci, zazwyczaj pozostawia w nich ślad do końca życia i predestynuje do depresji lub kontynuowania w dorosłym życiu zachowań podobnych zachować. Bywa, że ofiara staje się katem.

Przemoc psychiczna

Ci, którzy są katami dla swych ofiar w związku, którzy wykorzystywali psychicznie i fizycznie swojego partnera, twierdzą i głęboko w to wierzą, że to oni byli ofiarami w swoich związkach. Ta wiara jest tak silna, że nie pomogą żadne perswazje. Osoby, które wykorzystywały partnera - twierdzą, że są dołowane, poniżane, manipulowane, mają poczucie krzywdy i ogromnego niespełnienia na każdym planie życia. Uważają, że nie są szanowane i są lekceważone. Jak więc odróżnić kto w związku jest katem, a kto ofiarą? Jeżeli jest się cierpiętnikiem i kapciem lub męczennicą i wszystko, co się zdarza przyjmuje się z podwiniętym ogonkiem, to sposobu, aby pomóc nie ma, bo osoba zgadza się na takie traktowanie i uważa, że nie ma problemu.

Leonard Orr - Ojciec Rebirthingu - nie żyje

Leonard Orr - Ojciec Rebirthingu

W dniu 5 września o godzinie 9:35 rano w Asheville w Północnej Karolinie w USA odszedł do Światłości i Wiecznego Aśramu Babaji mistrz Rebirthingu - Leonard D. Orr (1937-2019) - zawiadamia w emailach do Rebirtherów RBI/RI jego żona Elvi Orr.

Leonard D. Orr odszedł na krótko przed swoimi 82-mi urodzinami, które wypadają 15 listopada. W dniu 29 sierpnia 2019 pojawił się silny kryzys zdrowotny wskazujący na możliwy zgon ze starości, a kilka dni później, 5 września 2019 rano Leonard udał się do Krainy Wiecznego Życia i Raju Nieśmiertelnych (Ćiranjivi), który indyjskie nauki żarliwie rozpowszechniał od około 1975 roku w USA i Europie.

Przeczytaj artykuł na blogu:

Leonard Orr Ojciec Rebirthingu

https://rebirthing-joga-oddechowa.blogspot.com/p/leonard-orr-ojciec-rebirthingu.html?m=0

 Om Namah Śiwaja

© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: rebirthing-joga-oddechowa.blogspot.com

Stres przyczyna - chorób psychosomatycznych

STRES - Przyczyną wielu chorób psychosomatycznych

Stres i Stresor 

Pojęcie stresu wprowadzone zostało do użycia przez Hansa Hugona Selye'a, który badaniu tego zjawiska poświęcił 50 lat solidnej pracy naukowej. Z tego też powodu nosił przydomek dr Stress. Selye opublikował ponad 1400 artykułów i 30 książek na temat stresu. Selye jako pierwszy postawił hipotezę, że szereg chorób somatycznych jest skutkiem niezdolności człowieka do radzenia sobie ze stresem. Zjawisko to nazwał mianem niewydolności tzw. syndromu ogólnej adaptacji i opisał je w pierwszej swojej książce na temat stresu w roku 1956 pt. "The Stress of Life". Stres to nasze reakcje fizyczne, emocjonalne, poznawcze i behawioralne reakcje na szkodliwy bodziec przytłaczających nas zdarzeń pochodzenia wewnętrznego lub zewnętrznego, może to się objawiać poirytowaniem, rozdrażnieniem trudności z koncentracją huśtawką nastrojów oraz zbyt silnej reakcji na rzeczy błache i drobne. 

Stres jest definiowany w psychologii jako dynamiczna relacja adaptacyjna pomiędzy możliwościami jednostki a wymogami sytuacji (stresorem), charakteryzująca się brakiem równowagi psychicznej. Podejmowanie zachowań zaradczych jest próbą przywrócenia równowagi psychicznej, stanu spokoju, stanu bez napięcia. W terminologii medycznej, stres jest zaburzeniem homeostazy spowodowanym czynnikiem fizycznym lub psychologicznym. Czynnikami powodującymi stres mogą być czynniki umysłowe, fizjologiczne, anatomiczne lub fizyczne. Stres w powszechnym odbiorze jest uważany za zjawisko wysoce szkodliwe. W rzeczywistości działanie niepożądane przynosi jedynie stres zbyt silny, przekraczający indywidualne możliwości adaptacyjne jednostki lub zbyt długotrwały. Stres umiarkowany zwiększa możliwości radzenia sobie z wymaganiami adaptacyjnymi otoczenia, dzięki czemu umożliwia rozwój psychiczny i duchowy człowieka. Wielu badaczy zjawiska określa go jako podstawowy czynnik rozwoju. Koncepcje określające stres jako zawsze szkodliwy czyli przede wszystkim teoria wychowania bezstresowego Carla Rogersa - są uważane za największą pomyłkę naukowej psychologii. Stres zbyt długotrwały, zbyt silny, zbyt częsty przyczynia się do rozwoju zaburzeń psychicznych, przede wszystkim takich jak: zaburzenia lękowe (nerwicowe) i depresyjne, stres zbyt silny, traumatyczny stwarza ryzyko PTSD (zespołu stresu pourazowego) oraz w szczególnych przypadkach zaburzeń osobowości czyli psychopatii.

Lęk przed miłością - dlaczego boimy się kochać

 Z jakiego powodu boimy się miłości?

Nie jest łatwo odpowiedzieć na pytanie "Dlaczego boimy się miłości"? Kiedy ktoś staje się bliski naszemu sercu - zaczynamy się bać, nie wiemy co się dzieje, czujemy się zagrożeni - bo nie znamy tego uczucia bliskości i nie wiemy co się stanie jeśli pokochamy. Lęk towarzyszy naszemu życiu od zawsze i dlatego tak wielką jest przeszkodą w osiąganiu sukcesów, kochaniu, zakładaniu związków i rodziny, rozrasta się do lęku o dzieci, o wnuki, o nas samych, co stanie się gdy dzieci dorosną... Nie dajmy się lękom opanować i nie rezygnujmy z miłości, albowiem to, co człowiekowi potrzebne jest do życia, to Miłość. To uczucie, którego człowiek nie zna, bo nie umie kochać, a jednocześnie bardzo tego potrzebuje, o to zabiega i z powodu tego nieraz postępuje nierozważnie. 

Każdemu wolno kochać, ale nikt nas tego nie nauczył i nawet nie wiemy, że mamy PRAWO KOCHAĆ. To dlatego, że sami nie byliśmy kochani przez rodziców nie znamy tego uczucia i nie czujemy się bezpiecznie gdy ktoś pokocha nas. Miłość jest więc dla nas uczuciem nieznanym i nie wiemy czego się możemy po niej spodziewać. Bardzo często kojarzy się ze stratą, poświęceniem, zagrożeniem, że będziemy musieli komuś oddać część siebie, a my tego nie chcemy. Nie chcemy dawać, bo nie mamy nic, czym byśmy mogli się podzielić i boimy się utracić to co mamy, ale sami nie wiemy co to jest. Serce jest zamknięte i boi się bliskości. Boimy się straty, bólu i cierpienia i emocjonalnie zamykamy się na drugiego człowieka tak jak nasi rodzice byli emocjonalnie zamknięci na nas. Nie umiemy się otworzyć, a wokoło nas jest wielu do nas podobnych ludzi zamkniętych emocjonalnie tak jak my. Człowiek emocjonalnie zamknięty, jest jak w klatce z której nie może wyjść i czuje, że jest w więzieniu. Dlatego też rozumiejąc się doskonale z zamkniętymi emocjonalnie ludźmi - boimy się wejść w związek, który kojarzy się z zamknięciem, więzieniem, ubezwłasnowolnieniem i utratą wolności osobistej. Jeśli nasi rodzice nie rozmawiali z nami o tym, co czują, jeśli unikali trudnych tematów, to jesteśmy nieprzygotowani do życia i nie będziemy akceptować ani siebie, ani innych, i mimo iż będzie czuć ogromną potrzebę miłości - nie będziemy w stanie wzbudzić uczucia miłości i nie będziemy umieli dać tej miłości innym. Swoim dzieciom też nie.

Piotruś Pan - niedojrzałość emocjonalna mężczyzny

Piotruś Pan - mężczyzna bez szans na dojrzałość

Wieczny chłopiec bez szans na dojrzałość - tak określamy syndrom "Piotrusia Pana", czy też syndrom "wiecznej niedojrzałości". To żądny przygód beztroski chłopiec - marzyciel, który jest skupiony wyłącznie na sobie. Jest niezdolny do życia w rzeczywistym świecie, do budowania trwałych więzi, ale gdy znajdzie partnerkę, to oczekuje od niej całkowitego podporządkowania się i opieki. Od partnerki wymaga matkowania mu, pobłażliwości, akceptacji jego wybryków i tego, aby nie stawiała mu żadnych wymagań, aby nic od niego nie oczekiwała. Piotruś Pan ucieka przed odpowiedzialnością, odpowiedzialnym życiem u boku bliskiej osoby, ciągle buja w obłokach i dba tylko i wyłącznie o swoje własne przyjemności, które mają mu zrekompensować emocjonalne braki i umiejętność stworzenia pełnej, poważnej, stałej relacji partnerskiej w związku. 

Przyczyna emocjonalnej niedojrzałości mężczyzn 

Matka, która wychowuje syna "bezstresowo" nie ucząc go odpowiedzialności za to co robi, nadmiernie rozpieszcza i rozpuszcza, nie stosuje zasad i bywa, że manipuluje dzieckiem już od najwcześniejszych lat. Tak wychowywany chłopiec wczuwając się w nastrój emocjonalny matki w dorosłym życiu nie ma problemów, aby wczuwać się w emocje kobiet. Na początku to kobietom bardzo imponuje, ale potem bywa dokuczliwe i bolesne. Niedojrzali emocjonalnie mężczyźni to ci, którzy wychowywali się bez ojca, a matki starały się im wynagrodzić ten brak stając się dla syna i matką i ojcem w jednym.

Rebirthing - Świadome Oddychanie

Oddychanie - Odradzanie - Joga Oddechowa

Świadome Oddychanie tzw. Rebirthing jest metodą uzdrawiania i kształtowania swojego życia na nowo poprzez podejmowanie i przejmowanie odpowiedzialności za swe życie i wszystkie działania w życiu. 

Oczyszczające oddychanie praktykujemy po to, aby oczyścić się z wszelkich traum, podświadomych blokad, schematów i wszelkiej nieprawdy o samych sobie, oraz odnaleźć i zbudować zaufanie do samych siebie.

Dzięki świadomemu, połączonemu oddechowi możemy: 

• zwiększyć przepływy energii życia 
• uwolnić się od syndromu śmierci 
• uwolnić i uzdrowić emocje związane z przeszłością 
• świadomiej i pełniej odczuwać własne ciało i jego potrzeby odkrywając radość z jego funkcjonowania 
• coraz bardziej rozumieć siebie, i zrozumieć wewnętrzne mechanizmy własnego postępowania oraz mechanizmy postępowania bliskich 
• odkryć oraz bardziej jeszcze rozwinąć sposoby radzenia sobie w życiu po to, by wybrać te najbardziej dla nas korzystne 
• uporządkować relacje z sobą, bliskimi, spotykanymi ludźmi i metafizycznym wymiarem całego wszechświata ponownie zbudować zaufanie do procesu życia pozbywając się wszelkich traum 

Wszystkie pozostałe techniki, stosowane w Rebirthingu mają także na celu przejąć odpowiedzialność za swoje życie i świadomości siebie, a więc będziemy prowadzić życie bardziej przytomne i odpowiedzialne. 

Rebirthing (odradzające oddychanie) - uzdrawia, uwalnia, pozwala otworzyć się na świat, odkryć duchową drogę i nadać jej właściwy dla nas kierunek, który umożliwi pełne wyrażenie swojego własnego potencjału, rozwinięcia i odkrycia własnych talentów, aż do osiągnięcia samorealizacji. Dzięki Rebirthingowi będziemy mogli pozbyć się traum i założyć wspierającą się wzajemnie rodzinę. Zapraszamy zatem na warsztaty jogi oddechowej.

Om Namah Śiwaja

http://rebirthing-joga-oddechowa.blogspot.com/p/warsztaty.html

© Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone przez: rebirthing-joga-oddechowa.blogspot.com

Maminsynek - mężczyzna uzależniony od matki

Maminsynek - jak z nim żyć w związku i czy uda się go zmienić

Shakin Dudi w piosence „Au sza la la" wspaniale opisuje maminsynka. Pięćdziesiątka na karku, a on ciągle żyje z rodzicami i nie potrafi opuścić rodzinnego gniazda. Uczepiony rodziców, a szczególnie matczynej spódnicy ciągle potrzebuje pomocy i wsparcia. Bo taki biedny, nie da rady sobie w życiu, bo trzeba o niego zadbać... Tacy mężczyźni - maminsynki - nazywani są w Austrii, że na zawsze zamieszkali w hotelu "Mama", a w Australii nazywają ich "bumerangami", we Włoszech mają miano "przerośniętych bobasów". W oficjalnym języku psychologii pojęcie "maminsynek" nie istnieje. Nie da się jednak ukryć tego, że słowem maminsynek określamy zjawisko toksycznej więzi syna z matką, w której syn jest stanowczo za blisko. 

Mężczyzna powinien wydorośleć, usamodzielnić się, umieć podejmować samodzielne decyzje i mieć własne poglądy. Dojrzały emocjonalnie mężczyzna powinien umieć założyć związek z wybraną, ukochaną kobietą i żyć w tym związku, który powinien być dla niego najważniejszy. Powinien umieć wspierać swoją kobietę i ochraniać ją w trudnych chwilach pokazując swoją siłę i męskość i umieć przejmować inicjatywę, organizować czas okazując rozsądek. Bycie w związku z kobietą nie oznacza, że mężczyzna musi zerwać kontakt ze swoimi rodzicami i odrzucić rodziców na konto swej rodziny. Oznacza to jednak, że to już nie rodzice będą dla niego najważniejsi, a ich głos przestanie być głosem ostatecznym. Mężczyzna musi uzyskać własną sterowność nad życiem i rodziną, którą tworzy.