Kobiety sukcesu i ich Związki Miłosne

Problem ze stworzeniem i utrzymaniem związku

Silne kobiety, kobiety sukcesu i brak perspektyw na trwały i udany związek. Nawet jak uda się jakiś związek stworzyć, to zazwyczaj bardzo szybko się kończy, bywa, że w burzliwych okolicznościach. Zazwyczaj są piękne, kreatywne, znają języki obce, mają wspaniałą pracę i plany na przyszłość i kariera staje przed nimi otworem. Angażują się w swoją pracę, ale za sukces płacą wysoką cenę, bo sukces wymaga poświęceń, czasu i wyborów dobrych i złych czasami. Stresująca praca i ciągła frustracja, że nie potrafią nawiązać bliskiej relacji, a nawet jak im się to uda, nie umieją jej utrzymać. Dlatego też przestają wierzyć w miłość, bliskość i w to, że jeszcze może im się udać stworzyć wspaniały związek z mężczyzną. Zazwyczaj takie kobiety bywają zdradzane, a ich niedowartościowani partnerzy nudzą się w takim związku i odchodzą. Silne kobiety sukcesu po każdym takim związku coraz bardziej zaczynają wątpić w swoją atrakcyjność, przestają wierzyć w siebie. Aby odreagować - robią kolejne operacje plastyczne, aby podnieść własne mniemanie o sobie i atrakcyjność.

Sukces wymaga poświęceń

Oprócz stresującego bycia singielką, wszystko co kobieta sukcesu robi - wymaga poświęceń, czasu, zaangażowania jej myśli i tyczy to tylko sfery zawodowej. Praca 24 godziny na dobę, podróże, biznesowe kontakty towarzyskie i brak innych przyjemności, relaksu i możliwości odreagowania. Nie ma czasu na spotkanie z przyjaciółmi, randki i nawet nie ma jak wydać zarobionych pieniędzy, bo wciąż brakuje czasu by iść na zakupy. Znam przypadki kobiet, które podróżując w biznesowych sprawach po całym świecie, nie ruszały się z hotelu na wycieczkę po okolicy, bo nie było czasu z powodu napiętego grafiku spotkań, a po spotkaniach trzeba już było wracać do domu.

Wielu psychologów i terapeutów badając tą przyczynę ośmiela się stwierdzić, że takie kobiety, które odniosły sukces zawodowy, wpędzają mężczyzn w kompleksy, a oni z kolei generalizują temat i uważają, że skoro kobieta odniosła sukces - to na pewno "nie kobieta", tylko facet w spódnicy. Mężczyźni - partnerzy "kobiet sukcesu" zazwyczaj je upokarzają, podcinają skrzydła i obarczają winą za wszystkie swoje życiowe niepowodzenia i za wszystko, czego nie uda im się dokonać w życiu, a planowali. Dlaczego? Przyczyna jest prosta. Kobiety sukcesu są od nich silniejsze. Mężczyźni boją się, że kobiety przeniosą swój sukces na życie prywatne i w domu będą chciały też urządzać wszystko "po swojemu". Takie generalizowanie sprawy odbija się niekorzystnie na życiu uczuciowym w związku, na wzajemnej komunikacji, powoduje stresy, oraz nieodwracalne rozpadanie się więzi i uczucia.

Lęk przed miłością - dlaczego boimy się kochać

 Z jakiego powodu boimy się miłości?

Nie jest łatwo odpowiedzieć na pytanie "Dlaczego boimy się miłości"? Kiedy ktoś staje się bliski naszemu sercu - zaczynamy się bać, nie wiemy co się dzieje, czujemy się zagrożeni - bo nie znamy tego uczucia bliskości i nie wiemy co się stanie jeśli pokochamy. Lęk towarzyszy naszemu życiu od zawsze i dlatego tak wielką jest przeszkodą w osiąganiu sukcesów, kochaniu, zakładaniu związków i rodziny, rozrasta się do lęku o dzieci, o wnuki, o nas samych, co stanie się gdy dzieci dorosną... Nie dajmy się lękom opanować i nie rezygnujmy z miłości, albowiem to, co człowiekowi potrzebne jest do życia, to Miłość. To uczucie, którego człowiek nie zna, bo nie umie kochać, a jednocześnie bardzo tego potrzebuje, o to zabiega i z powodu tego nieraz postępuje nierozważnie. 

Każdemu wolno kochać, ale nikt nas tego nie nauczył i nawet nie wiemy, że mamy PRAWO KOCHAĆ. To dlatego, że sami nie byliśmy kochani przez rodziców nie znamy tego uczucia i nie czujemy się bezpiecznie gdy ktoś pokocha nas. Miłość jest więc dla nas uczuciem nieznanym i nie wiemy czego się możemy po niej spodziewać. Bardzo często kojarzy się ze stratą, poświęceniem, zagrożeniem, że będziemy musieli komuś oddać część siebie, a my tego nie chcemy. Nie chcemy dawać, bo nie mamy nic, czym byśmy mogli się podzielić i boimy się utracić to co mamy, ale sami nie wiemy co to jest. Serce jest zamknięte i boi się bliskości. Boimy się straty, bólu i cierpienia i emocjonalnie zamykamy się na drugiego człowieka tak jak nasi rodzice byli emocjonalnie zamknięci na nas. Nie umiemy się otworzyć, a wokoło nas jest wielu do nas podobnych ludzi zamkniętych emocjonalnie tak jak my. Człowiek emocjonalnie zamknięty, jest jak w klatce z której nie może wyjść i czuje, że jest w więzieniu. Dlatego też rozumiejąc się doskonale z zamkniętymi emocjonalnie ludźmi - boimy się wejść w związek, który kojarzy się z zamknięciem, więzieniem, ubezwłasnowolnieniem i utratą wolności osobistej. Jeśli nasi rodzice nie rozmawiali z nami o tym, co czują, jeśli unikali trudnych tematów, to jesteśmy nieprzygotowani do życia i nie będziemy akceptować ani siebie, ani innych, i mimo iż będzie czuć ogromną potrzebę miłości - nie będziemy w stanie wzbudzić uczucia miłości i nie będziemy umieli dać tej miłości innym. Swoim dzieciom też nie.

Maminsynek - mężczyzna uzależniony od matki

Maminsynek - jak z nim żyć w związku i czy uda się go zmienić

Shakin Dudi w piosence „Au sza la la" wspaniale opisuje maminsynka. Pięćdziesiątka na karku, a on ciągle żyje z rodzicami i nie potrafi opuścić rodzinnego gniazda. Uczepiony rodziców, a szczególnie matczynej spódnicy ciągle potrzebuje pomocy i wsparcia. Bo taki biedny, nie da rady sobie w życiu, bo trzeba o niego zadbać... Tacy mężczyźni - maminsynki - nazywani są w Austrii, że na zawsze zamieszkali w hotelu "Mama", a w Australii nazywają ich "bumerangami", we Włoszech mają miano "przerośniętych bobasów". W oficjalnym języku psychologii pojęcie "maminsynek" nie istnieje. Nie da się jednak ukryć tego, że słowem maminsynek określamy zjawisko toksycznej więzi syna z matką, w której syn jest stanowczo za blisko. 

Mężczyzna powinien wydorośleć, usamodzielnić się, umieć podejmować samodzielne decyzje i mieć własne poglądy. Dojrzały emocjonalnie mężczyzna powinien umieć założyć związek z wybraną, ukochaną kobietą i żyć w tym związku, który powinien być dla niego najważniejszy. Powinien umieć wspierać swoją kobietę i ochraniać ją w trudnych chwilach pokazując swoją siłę i męskość i umieć przejmować inicjatywę, organizować czas okazując rozsądek. Bycie w związku z kobietą nie oznacza, że mężczyzna musi zerwać kontakt ze swoimi rodzicami i odrzucić rodziców na konto swej rodziny. Oznacza to jednak, że to już nie rodzice będą dla niego najważniejsi, a ich głos przestanie być głosem ostatecznym. Mężczyzna musi uzyskać własną sterowność nad życiem i rodziną, którą tworzy.

Złote myśli Leonarda Orra

Śiwa Purana jest podstawą wszystkich świętych pism. Wszystkie inne pisma powstałe później są opracowaniami podstawowych prawd wyrażonych w Śiwa Puranie. Są one współczesnymi ilustracjami i zastosowaniami tych duchowych prawd. W istocie, napisane jest w Śiwa Puranie, że została ona stworzona, by uratować ludzkość w naszym najbardziej niebezpiecznym wieku materializmu – wieku duchowej ciemności – w Kali Judze. Jednym z przejawów tej duchowej ignorancji jest śmierć, która stała się tak popularna jak dzisiaj dopiero jakieś 5000 lat temu. (…) Wszystkie wielkie pisma najważniejszych religii zostały zainspirowane przez Boga dla naszego pożytku – dla naszego rozwoju w Prawdzie, Prostocie i Miłości. Każde z nich czyni nasze duchowe zwycięstwo łatwiejszym. Ugrząźć tylko w jednym z tych pism jest oznaką duchowego ubóstwa. Każde z tych pism jest osobistym darem od Boga dla ciebie, aby ubogacić twoje życie. 

Mężczyźni - których lepiej unikać i nie wchodzić z nimi w związki

Typy mężczyzn, których lepiej unikać w związkach

Nie jest łatwo znaleźć odpowiedniego partnera do życia. Na pierwszy rzut oka może wydawać się kochający i wspaniały, a potem okazuje się, że to destrukcyjny typ, który kamuflował się dopóki cię nie zdobył. A jak już zdobył - spadła mu maska i z kochającego romantyka zmienił się w psychopatycznego sadystę. Marzące o zgodnym, trwałym, opartym na zaufaniu związku kobiety, często wpadają w sidła toksycznych typów, którzy najpierw rozkochują ją w sobie tak, że kobieta czuje się wyjątkowa i kochana, a potem ta ślepo zakochana i w różowych okularach kobieta widzi tylko zalety typa w którym się zakochała, a nie dostrzega jego wad. Toksyna zaczyna się sączyć i zabijać... ale kobietę. Bo on ma się dobrze.

Toksyczny związek

Nim w taki związek kobieta zaangażuje się, to nie ma pojęcia jak bardzo jest destrukcyjny. W momencie, gdy zaczyna dostrzegać, że jest w nim coś nie tak, to bywa że ucierpiała już na tym jej psychika i poczucie samoakceptacji. W toksycznej relacji kobieta czuje się bezwartościowa, nieatrakcyjna, poniżona, udręczona, zaniedbana ze zniszczonym poczuciem własnej kobiecości i poczuciem, że nic ją dobrego ani w tym związku, ani w ogóle w życiu już nie spotka, bo na to nie zasługuje. W takich sytuacjach może pomóc tylko psychoterapia (rebirthing), bo bywa, że sama kobieta nie wie jak sobie z tym poradzić. Nic nie działa na poprawę sytuacji, rozmowy z partnerem nie skutkują, a zamiast zmieniać się na lepsze to partner zaczyna jej wmawiać, że to ona jest zła, że to wszystko, co złego dzieje się w związku jest właśnie przez nią. 

Kobiety których lepiej unikać i nie wchodzić z nimi w związki

Typy kobiet - których lepiej unikać w związkach

Miłość nosi różowe okulary, miłość jest ślepa, miłość to pewnego rodzaju zauroczenie, któremu czasami ulegamy bardziej, a czasami mniej, ale zawsze jesteśmy zauroczeni obiektem naszych westchnień. Jaki ten obiekt jest naprawdę, to okazuje się dopiero po ślubie kiedy mija fascynacja, oczy otwierają się i okazuje się, że obiekt naszych westchnień - to nie ta sama osoba, w której się zakochaliśmy. Osoby świadome tego, że czas fascynacji mija i nastaje codzienna rzeczywistość, mają szansę na to, aby związek trwał. To jest naturalne, że partnerzy mają czasem humory, czasem chorują, czasem są po prostu zmęczeni i mają prawo do tego, aby pobyć sami ze sobą, gdzieś wyjechać, odpocząć, zebrać siły na dalsze wspólne życie i zmaganie się z codziennością. Bywa jednak coraz częściej, że pojawia się coś, co nam szkodzi, nad czym trudno jest przejść do porządku dziennego i co trudno jest zaakceptować, bo utrudnia wspólne pożycie, zrozumienie i rani uczucia. Okazuje się, że partner z tego wspaniałego, romantycznego i pełnego humoru mężczyzny zmienia się nagle w maminsynka, bawidamka, pijaka czy też seksoholika, a ta wspaniała partnerka – zawsze kochająca i rozumiejąca – staje się zimną jak lód, zazdrośnicą, desperatką, księżniczką żądającą hołdów i służenia. Ktoś, kto się wydaje miły i zaskakujący – w codziennym życiu zmienia się w psychopatycznego sadystę. Nie bije, ale psychicznie znęca się i jest to gorsze niż przemoc fizyczna.

Kobiety które kochają za bardzo

Kim jest kobieta, która za bardzo kocha?

Kobiety kochające za bardzo to kobiety uzależnione od miłości. Ale czy naprawdę tę miłość mają? Francuski pisarz Pierre Augustin Caron de Beaumarchais o miłości rzekł: "Jeżeli chodzi o miłość, nie może być mowy, by było jej zbyt dużo". Ale rzeczywistość kobiet kochających za bardzo jest zupełnie inna... bolesna, okaleczająca i niszcząca to piękne uczucie. Bo to On jest dla niej Bogiem i nic więcej, oprócz Niego się nie liczy. Ona chciała być tylko kochana, akceptowana i przytulana... Więc dziś znowu nigdzie nie wyjdzie, bo przecież On może przyjść i co to będzie gdy jej nie zastanie w domu. Więc Ona śpi z telefonem i praktycznie nie rozstaje się z nim, bo przecież On może w każdej chwili zadzwonić... 

Miłość - związki i wyobraźenia o nich

Miłość, związki i złudne o nich wyobrażenia

Wychowano nas w zachodniej kulturze, która posiada takie wyobrażenia o miłości, jakie wyczytała w książkach i pamięta z bajek opowiadanych przez rodziców w czasach dziecięcych. Wyobrażamy sobie miłość w sposób romantyczny, namiętny, bohaterski i poświęcający się. Już od dziecka małe dziewczynki, a potem nastolatki, czytając książki o miłości, infekują się wzorcami takich miłości - jakby inna miłość poza tą właśnie, w ogóle nie istniała, jakby jej w ogóle nie było. Małe dziewczynki, a potem nastolatki i kobiety wyobrażają sobie, że zdobędzie je rycerz na białym koniu, że poświęci dla nich wszystko, że będzie bardzo bogaty, że zawsze będą się kochać i do grobowej deski będą razem i takie ideały tworzą w życiu i w nie głęboko wierzą. Wierzą w dwie połówki jabłka, bliźniacze płomienie, które rozproszone po świecie mają za zadanie się odnaleźć, rozpoznać, pokochać od pierwszego wejrzenia i połączyć ze sobą na całą wieczność.

Jednakże warto zauważyć, że są to iluzje i tworzone wciąż na własne życzenie złudne imaginacje, które pielęgnowane w umysłach mogą zrobić więcej szkody niż pożytku. Nic nie może trwać i nie trwa wiecznie i nawet związki, choć wydają się na całe życie, są tylko na jakiś czas... Choćby to był ten czas w którym życie trwa i który był dany by go przeżyć z jedną kobietą i jednym mężczyzną. "Nic nie może przecież wiecznie trwać" - śpiewano już w piosenkach i bardziej świadomi ludzie zdają sobie z tego sprawę. Ludzie mniej świadomi ciągle wierzą w "wieczne" trwanie, bo ludzie są tak skonstruowani, że to, (cokolwiek by to było) - jeśli trwa - ma niezwykłą wartość. Tymczasem dla bystrego obserwatora świata - wszystko, co na nim jest przemija. Już starożytni filozofowie twierdzili za Heraklitem z Efezu: "Panta rhei" (z greckiego - "wszystko płynie"). Stwierdzenie to określało zasadę zmienności i względności we Wszechświecie, czas upływa, życie przemija. Czas płynie i zgodnie z tą zasadą, obserwując własne życie, widzimy, że starzejemy się od urodzenia. Nasz czas życia tu, na Ziemi przemija tak jak przemija dzień, aby stała się noc, tak jak zmieniają się pory roku, tak jak upływają dni w kalendarzu. 

Obowiązki żony i męża względem siebie

Mąż i żona i ich obowiązki względem siebie

Współcześni ludzie wchodzą w samolubne (egoiczne) związki bo ich pragnieniem jest zaspokojenie pragnień swego ciała i zmysłów. Nie mają pojęcia o tym co robić, aby związek, który tworzą z ukochaną osobą był zgodny, bezpieczny i trwały. Oto co na temat związków, życia żony i męża w małżeńskim związku mówi Ryszard Baxter (1615-1691).

Pragnieniem współczesnych ludzi wchodzących w związki jest chęć uznania, pokazania jakiego złowiło się partnera oraz zysk bądź przyjemności jakie im może zapewnić dany związek. Umysł ludzi jest zainteresowany nie tym co powinni robić w związku i czym powinni być, ale tym co będą z tego mariażu mieli. Osoba wchodząca w taki związek doskonale zdaje sobie sprawę z tego, co partner ma dla niej zrobić, ale nie obchodzi jej to, co ona sama jest zobowiązana zrobić względem swojego partnera. Tak jest w przypadku aż nazbyt wielu mężów i żon.

Borderline - żyjący na krawędzi

Borderline - osobowość chwiejna emocjonalnie - żyjący na krawędzi

Jest ich coraz więcej pośród nas na tym świecie, bardzo się nawet starają, aby żyć tak jak inni, ale ich wewnętrzny destruktor i ich autodestrukcyjne zachowania, które są bardzo uciążliwe dla nich samych, dla ich bliskich i dla całego społeczeństwa - nie pozwalają na to. Ani ich bliscy, ani nawet otoczenie nie wiedzą co mogliby dla nich zrobić aby im pomóc. Nawet gdyby wiedzieli, to tak naprawdę nie mają możliwości by coś zrobić, a zdarza się, że nawet nie chcą aby coś zrobić. Po prostu mają dość ich zachowań.