Świadome połączone oddychanie laja krija

Świadome i Połączone Oddychanie  

Dawca Rebirthingu - Baba-Ji

Oddech uwalniający od traum dawnych przeżyć, to oddech połączony zwany śwasa-praśwasa. Śwasa-Praśwasa albo inaczej Bhastrika to Wdecho-wydech, znany w Jodze jako oddech połączony, dwusuwowy. Proces wyzwalający z traumy dawnych cierpień nazywamy technicznie terminem Laja Krija, działaniem pochłaniającym, gdyż oddychanie skierowane w końcówce ku ramionom, szyi i głowie, ku górnym szczytom płuc oraz ośrodkom w głowie i na szczycie głowy pozwala na usunięcie zablokowań emocjonalnych z głębin ludzkiej psychiki, a nawet z głębin duszy. Łączenie wdechu i wydechu w jeden płynny przepływ energii życia wraz z procesem oddychania pozwala odczuć w ciele fizycznym przepływ boskiej energii zwanej Daiwa Praną.

Powtórne doświadczenie narodzin, doświadczenie wyjścia z łona matki jest nieodzowne, albowiem komplikacje oraz zdarzenia zaistniałe w czasie narodzin człowieka są przyczyną i bywa, że powodem zablokowania oddychania i swobody przepływu boskiej energii poprzez ludzkie ciało. Bhastrika to świadomy i połączony w jednolity proces wdychania i wydychania, lekko lub mocno dyszący rodzaj oddychania, zwykle prowadzony przez nozdrza, czasem tylko, z powodu kataru czy innej niedrożności nozdrzy, poprzez usta. Dłuższe, trwające dwie godziny cykle takiego oddychania, gdzie wdech jest aktywnie wciągany przez praktykującego, a wydech poprzez nozdrza swobodnie i relaksowo uwalniany powodują oczyszczenie z dawnych emocji i przeżyć oraz rodzaj wewnętrznego duchowego odrodzenia, jakby dokonując ponownych narodzin człowieka. 

Zazdrość - choroba zazdrościowa

O złych skutkach choroby zazdrościowej 

Zazdrość jest emocją należącą do bieguna zawiści i nienawiści, zazdrość w istocie jest rodzajem nienawiści, która potrafi przyjmować tak bardzo wulgarne jak i subtelne oblicza. Zazdrość jest energią emocjonalną niszczącą i wypierającą miłość, bo kiedy osoba staje się zazdrosna, nie ma w niej ani trochę miejsca na to aby kochać. Zazdrość z związkach pokazuje, że ludzkie istoty bardziej próbują się posiadać niźli być ze sobą, bardziej traktują się wzajem jak przedmioty posiadane niźli jak kochające się istoty. Im więcej zazdrości tym mniej miłości. Im mniej zazdrości tym więcej miłości. Zazdrość jako swój skutek produkuje chorobliwe podejrzenia i spekulacje, w których osoba zazdrosna coraz bardziej rozmija się z prawdą, rozmija się z rzeczywistością popadając w patologiczne urojenia. Zazdrość jest często uczuciem zawiści i niezadowolenia z czyjegoś sukcesu i powodzenia. Zazdrości nieuchronnie towarzyszą uprzedzenia, awersje, niechęci, wrogość i animozje.

Kobiety które kochają za bardzo

Kim jest kobieta, która za bardzo kocha?

Kobiety kochające za bardzo to kobiety uzależnione od miłości. Ale czy naprawdę tę miłość mają? Francuski pisarz Pierre Augustin Caron de Beaumarchais o miłości rzekł: "Jeżeli chodzi o miłość, nie może być mowy, by było jej zbyt dużo". Ale rzeczywistość kobiet kochających za bardzo jest zupełnie inna... bolesna, okaleczająca i niszcząca to piękne uczucie. Bo to On jest dla niej Bogiem i nic więcej, oprócz Niego się nie liczy. Ona chciała być tylko kochana, akceptowana i przytulana... Więc dziś znowu nigdzie nie wyjdzie, bo przecież On może przyjść i co to będzie gdy jej nie zastanie w domu. Więc Ona śpi z telefonem i praktycznie nie rozstaje się z nim, bo przecież On może w każdej chwili zadzwonić... 

Narcyzm - osobowość narcystyczna

Osobowość narcystyczna

Osobowość narcystyczna to schorzenie psychiczne charakteryzujące się silną potrzebą bycia podziwianym przez inne osoby i bycia w centrum ich uwagi. Osobowość ta ma w sobie wiele sprzeczności: z jednej strony jest bardzo egoistyczna, a druga strona osobowości prezentuje poczucie ogromnej pustki i bezsensu życia. Narcyz nie potrafi wzbudzić w sobie pozytywnych uczuć do innych ludzi i nie ma w ogóle empatii. Chociaż często są to osoby wykształcone i inteligentne potrafiące dobrze bronić swoich racji i stanowiska - to jednak nie pozostawiają ani cienia wątpliwości wobec tego, że jednak mogą się mylić. Narcyz wie wszystko najlepiej i zawsze ma rację.

Miłość - związki i wyobraźenia o nich

Miłość, związki i złudne o nich wyobrażenia

Wychowano nas w zachodniej kulturze, która posiada takie wyobrażenia o miłości, jakie wyczytała w książkach i pamięta z bajek opowiadanych przez rodziców w czasach dziecięcych. Wyobrażamy sobie miłość w sposób romantyczny, namiętny, bohaterski i poświęcający się. Już od dziecka małe dziewczynki, a potem nastolatki, czytając książki o miłości, infekują się wzorcami takich miłości - jakby inna miłość poza tą właśnie, w ogóle nie istniała, jakby jej w ogóle nie było. Małe dziewczynki, a potem nastolatki i kobiety wyobrażają sobie, że zdobędzie je rycerz na białym koniu, że poświęci dla nich wszystko, że będzie bardzo bogaty, że zawsze będą się kochać i do grobowej deski będą razem i takie ideały tworzą w życiu i w nie głęboko wierzą. Wierzą w dwie połówki jabłka, bliźniacze płomienie, które rozproszone po świecie mają za zadanie się odnaleźć, rozpoznać, pokochać od pierwszego wejrzenia i połączyć ze sobą na całą wieczność.

Jednakże warto zauważyć, że są to iluzje i tworzone wciąż na własne życzenie złudne imaginacje, które pielęgnowane w umysłach mogą zrobić więcej szkody niż pożytku. Nic nie może trwać i nie trwa wiecznie i nawet związki, choć wydają się na całe życie, są tylko na jakiś czas... Choćby to był ten czas w którym życie trwa i który był dany by go przeżyć z jedną kobietą i jednym mężczyzną. "Nic nie może przecież wiecznie trwać" - śpiewano już w piosenkach i bardziej świadomi ludzie zdają sobie z tego sprawę. Ludzie mniej świadomi ciągle wierzą w "wieczne" trwanie, bo ludzie są tak skonstruowani, że to, (cokolwiek by to było) - jeśli trwa - ma niezwykłą wartość. Tymczasem dla bystrego obserwatora świata - wszystko, co na nim jest przemija. Już starożytni filozofowie twierdzili za Heraklitem z Efezu: "Panta rhei" (z greckiego - "wszystko płynie"). Stwierdzenie to określało zasadę zmienności i względności we Wszechświecie, czas upływa, życie przemija. Czas płynie i zgodnie z tą zasadą, obserwując własne życie, widzimy, że starzejemy się od urodzenia. Nasz czas życia tu, na Ziemi przemija tak jak przemija dzień, aby stała się noc, tak jak zmieniają się pory roku, tak jak upływają dni w kalendarzu. 

Obowiązki żony i męża względem siebie

Mąż i żona i ich obowiązki względem siebie

Współcześni ludzie wchodzą w samolubne (egoiczne) związki bo ich pragnieniem jest zaspokojenie pragnień swego ciała i zmysłów. Nie mają pojęcia o tym co robić, aby związek, który tworzą z ukochaną osobą był zgodny, bezpieczny i trwały. Oto co na temat związków, życia żony i męża w małżeńskim związku mówi Ryszard Baxter (1615-1691).

Pragnieniem współczesnych ludzi wchodzących w związki jest chęć uznania, pokazania jakiego złowiło się partnera oraz zysk bądź przyjemności jakie im może zapewnić dany związek. Umysł ludzi jest zainteresowany nie tym co powinni robić w związku i czym powinni być, ale tym co będą z tego mariażu mieli. Osoba wchodząca w taki związek doskonale zdaje sobie sprawę z tego, co partner ma dla niej zrobić, ale nie obchodzi jej to, co ona sama jest zobowiązana zrobić względem swojego partnera. Tak jest w przypadku aż nazbyt wielu mężów i żon.

Podświadomość - wzorce przodków

Ukryty umysł - podświadome wzorce a powiązania z przodkami 

Podświadome powiązania z przodkami powstałe już w czasie powstania pierwszej komórki czyli w czasie poczęcia oraz w czasie formowania płodu, aż do chwili urodzenia to temat, który fascynował mistrzów i mędrców jogi od najdawniejszych czasów. Mędrcy - Ryszi omawiali swoim uczniom i opisywali w traktatach tantrycznych w jaki sposób emocje i przeżycia rodziców oraz domowego otoczenia wpływają na kształt późniejszej podświadomości, wewnętrznej struktury psychicznej nowo powstającego człowieka. W naukach jogi od zawsze znajdujemy także bogate opisy przejmowania wzorców rodzinnych i społecznych przez płód w łonie matki oraz przez małe dzieci w okresie ich nieświadomości, zwykle aż do wieku kilku lat. Większość ludzi nie pamięta swojego wczesnego dzieciństwa ani pobytu w łonie matki, a u pewnej części pojawiają się spontanicznie jakieś mgliste, zwykle pojedyncze wspomnienia, które zadziwiają rodzinę i znajomych, bo niby jak ktoś miałby pamiętać swoje pierwsze urodziny albo dotyk położnej. Wyostrzone bardzo sensytywne zmysły małego człowieka pozwalają jednak czasem na takie wyraziste wspomnienia, a jogiczne metody uwalniania napięć, stresów, traum i blokad energetycznych z okresu dziecięcego pozwalają na obudzenie się nawet wielu ciekawych wspomnień drzemiących głęboko w zakamarkach podświadomego umysłu, niższej czy inaczej zwierzęcej jaźni. W podobny sposób wokół pierwszej komórki zwanej zygotą, wokół embrionu i później wokół płodu oraz noworodka gromadzą się rodzinne emocje, uwarunkowania i wielopokoleniowe schematy, wady, zwyczaje, nałogi, a także zalety i zdolności czy talenty uważane za dziedziczone.